Cyberpunk 2077 trofea - Platyna bez grindu? Sprawdź plan!

Ile trofeów ma gra i jak rozkłada się ich zestaw

Najwygodniej traktować to jako dwa zestawy: podstawową grę i Phantom Liberty. Na PlayStation platynę daje wyłącznie podstawka, a sam dodatek dokłada osobną grupę trofeów, ale nie jest potrzebny do ukończenia głównego zestawu. Na PC i Steamie masz po prostu 44 osiągnięcia w bazie oraz 13 z dodatku, czyli razem 57.

To ważne, bo gra nie jest trudna mechanicznie. Problemem jest raczej organizacja: kiedy zrobić zapis, kiedy nie wydawać pieniędzy i kiedy zamknąć konkretną linię zadań. W praktyce baza gry ma 14 trofeów do przegapienia, a dodatek dokłada kolejne 5 końcówek, które trzeba zabezpieczyć zapisami.

Najłatwiej przegapić te osiągnięcia

Z mojego punktu widzenia właśnie tu leży sedno całego polowania na platynę. Większość trofeów wpada naturalnie, ale kilka potrafi zablokować się na dobre, jeśli zrobisz misję bez przygotowania albo zbyt szybko zamkniesz linię dialogową. Niektóre są naprawdę missable, inne tylko semimissable, czyli da się je jeszcze uratować, ale zwykle kosztem cofnięcia się do starszego sejwa.

Jeśli miałbym wskazać jeden nawyk, który robi największą różnicę, to jest nim zwykłe odkładanie manual save’a przed każdą misją z wyborem. W Night City taka ostrożność kosztuje kilka sekund, a potrafi oszczędzić cały wieczór. Gdy to masz z głowy, można ułożyć bezpieczny plan jednego przejścia.

Jak zaplanować jedno sensowne przejście bez cofania się

Ja zwykle rozkładam to tak, żeby nic nie zaskoczyło mnie na końcu. Najpierw domykam główną historię i wątki, które odblokowują się wraz z postępem fabuły, a dopiero potem wracam do mapy, dzielnic i aktywności pobocznych. W Cyberpunku to działa lepiej niż odwrotna kolejność, bo po zakończeniu historii łatwiej dopiąć drobne rzeczy bez ciągłego przerywania wątku.

1. Zostaw sobie jeden czysty manual save przed misją Search and Destroy. To najważniejszy punkt w podstawce, bo od niego zależy trofeum związane z Takemurą.
2. Nie zamykaj pochopnie linii Judy, Panam, Rivera, Kerry’ego i Rogue. To nie są ozdobniki, tylko pełnoprawne cele do trofeów, które potrafią się urwać przy złym wyborze.
3. Nie wydawaj wszystkich pieniędzy po drodze. Jeśli celujesz w Autojock, lepiej kupować broń i cyberware dopiero wtedy, gdy baza aut jest już prawie domknięta.
4. Po napisach wybierz powrót przed punkt bez powrotu, a potem dokończ mapę i alternatywne zakończenia. To normalna część systemu gry, nie obejście.
5. W Phantom Liberty zrób osobny manual save w Firestarter, a potem drugi w Somewhat Damaged. To daje ci kontrolę nad wszystkimi zakończeniami dodatku bez pełnego powtarzania kampanii.

W praktyce ten układ jest bardzo wygodny: baza gry nie zmusza do grindu na siłę, a po napisach wracasz do stanu sprzed finału i spokojnie domykasz resztę. Dzięki temu jedno przejście naprawdę wystarcza, o ile nie rozbijesz sobie kluczowych decyzji zbyt wcześnie. A osobny problem stanowi dodatek, bo jego trofea działają na trochę innych zasadach.

Co zmienia Phantom Liberty w polowaniu na 100 procent

Dodatek nie jest tylko dopłatą do historii. Zmienia też rozkład ciężaru: dochodzi własny zestaw trofeów, pięć endingów i kilka aktywności, które warto domknąć po drodze. Sama kampania jest krótsza niż podstawka, ale końcówki są bardziej zwarte i przez to łatwiej je przegapić.

CD Projekt RED potwierdza też jedną rzecz, która często ratuje czas: fast travel datatermy i pojazdy dodane w Phantom Liberty nie liczą się do bazowych trofeów Frequent Flyer i Autojock. To drobny detal, ale właśnie takie detale najczęściej psują plan, gdy ktoś zakłada, że nowa zawartość automatycznie pomaga w starych celach. W tym przypadku pomaga tylko pośrednio, bo daje więcej ruchu po mapie, a nie skraca samego licznika.

Najważniejsze jest to, że dodatek można zamknąć bez brutalnego grindu. Jeśli dobrze rozłożysz zapisy, pięć zakończeń da się obsłużyć jedną dłuższą sesją cofek, a resztę zrobisz w swobodnym tempie. Zostały jeszcze błędy, które nie są trudne, ale potrafią zabrać najwięcej czasu.

Najczęstsze błędy, które kosztują najwięcej czasu

Z mojego punktu widzenia większość frustracji bierze się nie z trudności walk, tylko z pośpiechu. Gracze chcą „przelecieć” fabułę, a potem okazuje się, że brakuje jednego przedmiotu, jednej rozmowy albo jednego zapisu sprzed rozgałęzienia. To właśnie tam giną godziny.

• Brak ręcznego zapisu przed Search and Destroy i Firestarter.
• Wydawanie eurodolarów na losowe zakupy, zanim zbliżysz się do Autojock.
• Ignorowanie wiadomości i telefonów, które uruchamiają dalsze etapy questline’ów Judy, Panam, Rivera, Kerry’ego i Rogue.
• Liczenie na to, że nowe punkty z Phantom Liberty zaliczą się do starych trofeów eksploracyjnych.
• Zaufanie wyłącznie autosave’owi przy zakończeniach, kiedy to manualny zapis daje realną kontrolę nad wynikiem.
• Próba korzystania ze starych poradników bez sprawdzenia, czy są po zmianach systemowych wprowadzonych po 2.0.
• Zostawienie Johnny’ego na później i przegapienie spodni w gigu Psychofan.

Gdy trofeum nie wpada, ja nie zgaduję. Najpierw wracam do starszego sejwa i powtarzam sam warunek odblokowania, bo to zwykle szybsze niż szukanie fantomu błędu w bieżącym zapisie. Jeśli grasz na PlayStation, takie podejście jest też najbliższe temu, co zalecają techniczne wskazówki CD Projekt RED: sprawdzić wymagania, wczytać starszy zapis i dopiero potem szukać głębszego problemu.

Platinum w Night City wygrywa porządek, nie szaleństwo

Najbezpieczniejsza strategia jest prosta: fabuła, relacje, mapa, auta, zakończenia. Jeśli trzymasz jeden czysty zapis przed kluczowymi misjami, Cyberpunk przestaje być walką z systemem trofeów, a staje się zwykłym porządkowaniem zadań w dobrej kolejności.

Ja w takim układzie zawsze zostawiam sobie margines na poprawkę po przegapionym przedmiocie i osobny powrót do rozgałęzień w dodatku. To niewielki koszt, a daje pełną kontrolę nad całym zestawem bez bezsensownego grindu. W Night City wygrywa nie ten, kto robi wszystko naraz, tylko ten, kto wie, kiedy zatrzymać się i zrobić dobry zapis.